| تبليغات | X |
 |
 |
|
| شعر و ادب |
|
سين هفتم سيب سرخي ست ، حسرتا كه مرا نصيب از اين سفره ي سنت سروري نيست شرابي مرد افكن در جام هواست
شگفتا كه مرا بدين مستي شوري نيست سبوي سبزه پوش در قاب پنجره
آه ، چنان دورم كه گوئي جز نقش بي جاني نيست
و كلامي مهربان در نخستين ديدار بامدادي
فغان كه در پس پاسخ و لبخند
دل خنداني نيست
بهاري ديگر آمده است
آري
اما براي آن زمستان ها كه گذشت
نامي نيست
نامي نيست .
بامداد
|
|
+ نوشته شده در
جمعه هفدهم اسفند 1386ساعت 16:3 توسط نسترن عجمی |
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو |
| درباره وبلاگ |
|
| نوشته های پیشین |
|
فروردین 1387 اسفند 1386 بهمن 1386 دی 1386 آذر 1386 آبان 1386 مهر 1386 شهریور 1386 مرداد 1386 تیر 1386 خرداد 1386 اردیبهشت 1386 فروردین 1386 |
| آرشیو موضوعی |
|
شعر و ادب روزانه |
|
RSS
|