بین من و تو بازم ، فاصله خونه کرده

مثل غریبه ای دور،  ابرا رو شونه کرده

مه فضای برفی به جون شب دمیده

تار شده چشمای شب اندوه فرا رسیده

سایه های شب بازم دزدیدند اون ستاره

زمین سرد و یخی فریاد کشید دوباره

ماه ترسون و لرزون ازم خواست یه ترانه

تا بشکنه شاخ اون دیو دو سر زمانه

من و تو با هم این بار ، گفتیم همون قصیده

تا برسه به گوش طلوع یک سپیده

                                       نسترن عجمي