| تبليغات | X |
 |
 |
|
| شعر و ادب |
|
نشنيده مي گيرند حرف هاي موزون ات را ساعت شني سياه دانه ها را بارها سرازير كرده ، پاي سال ها و از عمق ، تنها غرق شدن را درودي گويند سلام ات را با صداي زهر آگين تبسم هايشان جواب گويند در اين برودت خاكستر نشين شانه ها را بالا مي اندازند و هستي ات را انكار شده مي پندارند تا غوطه ور شدنت را به تماشا بنشینند .
نسترن عجمي ۱۱/۱۰/۸۶ 50 :22
|
|
+ نوشته شده در
چهارشنبه دوازدهم دی 1386ساعت 14:11 توسط نسترن عجمی |
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو |
| درباره وبلاگ |
|
| نوشته های پیشین |
|
فروردین 1387 اسفند 1386 بهمن 1386 دی 1386 آذر 1386 آبان 1386 مهر 1386 شهریور 1386 مرداد 1386 تیر 1386 خرداد 1386 اردیبهشت 1386 فروردین 1386 |
| آرشیو موضوعی |
|
شعر و ادب روزانه |
|
RSS
|