*زمهرير مرداد*

تو هجوم اين سياهي

تو فقط پناه راهي

بهاي دل به تو دادن

شده اين همه تباهي

مي بيني چقد صبورم

توي زمهرير مرداد

واسه دل كندن از بند

شدم اسير فرياد

سوت و كوره راه اين غم

بمون و ستاره اي باش

محض سكوت اين شعر

بمون و ترانه اي باش

مثه رنگ برگ پاييز

دل اين شبگرد تنها

خسته و بي همسفر باز

مونده بي ياور و تن ها .

                                    نسترن عجمي